til'ka
l-rusulu
faḍḍalnā
baʿḍahum
ʿalā
baʿḍin
min'hum
man
kallama
l-lahu
warafaʿa
baʿḍahum
darajātin
waātaynā
ʿīsā
ib'na
maryama
l-bayināti
wa-ayyadnāhu
birūḥi
l-qudusi
walaw
shāa
l-lahu
mā
iq'tatala
alladhīna
min
baʿdihim
min
baʿdi
mā
jāathumu
l-bayinātu
walākini
ikh'talafū
famin'hum
man
āmana
wamin'hum
man
kafara
walaw
shāa
l-lahu
mā
iq'tatalū
walākinna
l-laha
yafʿalu
mā
yurīdu
٢٥٣
Några av dessa sändebud [om vilka Vi har berättat för dig] har Vi gett företräde framför de andra. Bland dem finns den som Gud [själv] talade till, och några har Han satt ännu högre. Jesus,243 Marias son, skänkte Vi klara bevis och Vi stärkte honom med helig ande.
244 Om Gud hade velat skulle de släkten som följde dem inte ha stridit med varandra efter att ha nåtts av dessa klara bevis. Men de kom att omfatta skilda meningar - några trodde, andra framhärdade i otro. Om Gud hade velat, skulle de inte ha stridit med varandra; men Gud gör vad Han vill.245
— Mohammed Knut Bernström